Zasada 100 W na metr — i jej ograniczenia
Najprostszy przelicznik mówi: 100 W mocy chłodniczej na każdy metr kwadratowy pomieszczenia o standardowej wysokości 2,5–2,7 m. Pokój 25 m² → 2,5 kW. Salon 35 m² → 3,5 kW.
To dobry punkt wyjścia, ale w praktyce korygujemy go o kilka czynników:
- Nasłonecznienie — okna na południe lub zachód: +15–20 %
- Poddasze — skosy nagrzewają się od dachu: +20–30 %
- Duże przeszklenia — balkon francuski, ogród zimowy: +20 %
- Liczba osób i sprzętów — biuro z komputerami: +10 %
- Kuchnia połączona z salonem — piekarnik i płyta to dodatkowe 1–2 kW ciepła w godzinach gotowania
Dlaczego „za duży” też jest zły
Wydaje się, że mocniejsze urządzenie zawsze da sobie radę. Problem w tym, że klimatyzator inwerterowy pracuje najefektywniej, gdy może płynnie regulować wydajność w zakresie 30–80 % mocy. Przewymiarowana jednostka szybko osiąga zadaną temperaturę, po czym gaśnie — i tak w kółko. Efekt: większe zużycie prądu, gorsze osuszanie i uciążliwe „strzelanie” jednostki zewnętrznej.
Najczęstsze pomieszczenia — nasza tabela
- Sypialnia 12–18 m² → 2,0–2,5 kW
- Pokój 18–28 m² → 2,5 kW
- Salon 28–40 m² → 3,5 kW
- Salon z kuchnią 40–55 m² → 5,0 kW
- Open space 60–90 m² → 7,1 kW (kaseta lub kanałowy)
Kiedy jedna jednostka nie wystarczy
Klimatyzator chłodzi skutecznie pomieszczenie, w którym wisi. Otwarte drzwi do sąsiedniego pokoju obniżą tam temperaturę o 2–3 stopnie, ale to nie jest komfort. Do mieszkania 3-pokojowego proponujemy zwykle multi-split: jedna jednostka zewnętrzna, trzy wewnętrzne — każda z osobnym sterowaniem.
Nie masz pewności? Umów bezpłatną wycenę — przyjedziemy, zmierzymy i dobierzemy urządzenie na miejscu.
